تبليغاتX
یا فاطمه من عقده دل وا نکردم
آقاجون کمکم کن..........

یا صاحب الزمان

 

گره افتاده بکارم چکنم...

 


 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در شنبه بیست و یکم مرداد 1385 ساعت 13:55 موضوع | لینک ثابت

پنجمين درس از مباحث تفسير حديث معراج توسط حضرت آيت الله استاد مصباح

«والحمد لله رب العالمين و الصلات و السلام على سيد انبياء و المرسلين حبيب اله رب العالمين ابالقاسم محمد و على آله وصينا الامام المنتظر المهدى الحجة ابن الحسن عسكرى (عج) و جعلنا من اعوانه و انصاره. اللهم كل وليك الحجة ابن الحسن صلوات عليه و على ابائه فى هذه الساعة و فى كل الساعه ولياً و حافظاً و قاعداً و ناصراً و دليلاً و عينا حتى تسكنه ارضك طوعاً و تمتعه فيها طويلا. يا احمد و عزتى و جلالى ما من عبدٍ... الا ادخلته جنه يتلى لسانه فلا يفتحه الا بما يعنيه و يحفظ قلبه من الاسماء و يحفظ عينى و نظرى اليه و يكون قرة عينه الجوع يا احمد لو ذكر حلالت الجوع و السعى و ما ظرفوا منها فقال يا رب ما ميراث الجوع؟ قال الحكمه و حفظ القلب و اتقرب اليه و حزن الدائم و خص المعنونة بين الناس و قول الحق و لا يبايع عاش مؤثراً او مؤثرا يا احمد هل تجرى اى وقت اليتقربون اليه؟ قال لا يجرى. قال اذا كان جائعاً او ساجدا».

گفتگو درباره اين حديث شريفى است كه از شب معراج نقل شده سخنانى است كه خداى متعال به حبيبش پيامبر اكرم (صلى اللَّه عليه و آله) در شبى كه او را به ميهمانى خاص دعوت كرده بود اين سخنان را براى او بيان فرمود. يك فرازى از اين سخنان در اين عبارت هايى است كه خواندم. براى اين كه بيشتر در ذهن شما عزيزان بماند ترجمه فارسى اش را هم عرض مى‏كنم. البته معنايش اين نيست كه توجه ندارند به متن.


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385 ساعت 19:43 موضوع | لینک ثابت

شهادت حضرت زینب سلام الله علیها

السلام علیک یا عقیلة العرب یا زینب بنت ا لحیدر علیه السلام

               تا نفس در سینه روز وشب بود

                 دم حسین و بازدم زینب بود

 شهادت عقیله بنی هاشم حضرت زینب سلام الله علیها تسلیت باد

سر نى در نينوا مى‏ماند اگر زينب نبود

                                                                       كربلا در كربلا مى‏ماند اگر زينب نبود

چهره سرخ حقيقت بعد از آن طوفان رنگ‏

                                                                       پشت ابرى از ريا مى‏ماند اگر زينب نبود

چشمه فرياد مظلوميت لب تشنگان‏

                                                                       در كوير تفته جا مى‏ماند اگر زينب نبود

زخمه زخمى‏ترين فرياد،در چنگ سكوت‏

                                                                       از طراز نغمه وا مى‏ماند اگر زينب نبود

در طلوع داغ اصغر،استخوان اشگ سرخ‏

                                                                      در گلوى چشمها مى‏ماند اگر زينب نبود

ذو الجناح داد خواهى،بى‏سوار و بى‏لگام‏

                                                                     در بيابانها رها مى‏ماند اگر زينب نبود

در عبور از بستر تاريخ،سيل انقلاب‏

                                                                    پشت كوه فتنه‏ها مى‏ماند اگر زينب نبود 

«قال رسول الله: من مات على حب ال محمد مات شهيدا. ا لا و من مات على حب ال محمد مات مغفورا له.الا و من مات على حب ال محمد مات تائبا. الا و من مات على حب ال محمد مات مؤمنا مستكمل الايمان. الا و من مات على حب ال محمد بشره ملك الموت بالجنة ثم منكر و نكير. الا و من مات على حب ال محمد يزف الى الجنة كما تزف العروس الى بيت زوجها. الا و من مات على حب ال محمد فتح له فى قبره بابان الى الجنة. الا و من مات على حب ال محمد جعل الله قبره مزار ملائكة الرحمة. الا و من مات على حب ال محمد مات على السنة و الجماعة. الا و من مات على بغض ال محمد جاء يوم القيامة مكتوب بين عينيه ايس من رحمة الله. الا و من مات على بغض ال محمد مات كافرا. الا و من مات على بغض ال محمد لم يشم رائحة الجنة‏».

رسول خدا فرمود: هر كه با دوستى آل محمد بميرد، شهيد مرده است. هر كه با دوستى آل محمد بميرد، بخشوده از عذاب مرده است. هركه با دوستى آل محمد بميرد، توبه كار مرده است. هركه با دوستى آل محمد بميرد، مؤمن كامل مرده است. هركه با دوستى آل محمد بميرد، فرشته مرگ او را بشارت مى‏دهد، و سپس منكر و نكير نيز او را به هشت‏بشارت مى‏دهند. هركه با دوستى آل محمد بميرد، او را معزز و محبوب به سوى بهشت مى‏برند، آنگونه كه عروس را معزز و محبوب به سوى خانه داماد مى‏برند.هركه با دوستى آل محمد بميرد، از قبر او دو در به سوى بهشت گشوده مى‏شود. هركه با دوستى آل محمد بميرد، خداوند قبر او را زيارتگاه فرشتگان رحمت قرار مى‏دهد. هركه با دوستى آل محمد بميرد، طبق سنت و جماعت مرده است. هركه با دشمنى آل محمد بميرد، روز قيامت در حالى وارد مى‏شود كه بر پيشانى او نوشته است: مايوس از رحمت‏خدا!

هركه با دشمنى آل محمد بميرد، كافر مرده است. هركه با دشمنى آل محمد بميرد، بوى بهشت را استشمام نمى‏كند.


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در چهارشنبه هجدهم مرداد 1385 ساعت 11:2 موضوع | لینک ثابت

ولادت نور مبارکباد

                

                ولادت با سعادت مولود کعبه یعسوب الدین امیرالمومنین اسدالله الغالب

        علی بن ابیطالب علیه السلام بر تمامی شیعیان و دوستداران آنحضرت گرامی باد

                                         در دیر و حرم قبله نما کیست علیست

 

                                         مولا و مراد و مقتدا کیست علیست

 

                                        قرآن همه حمد و حمد بسم الله است

 

                                        در بسم اله نقطه با کیست علیست

 

                                

                                        بر دین رسول حق ولی آمده است

 

                                         خورشید ولا نور جلی آمده است

 

                                           جبرئیل امین برای دیدار علی

 

                                            با ذکر علی علی آمده است

                        

                                      خورشید به شهر مکه چون سر میزد

                                            در سینه کبوتر دلم پر میزد

                                          وقتی به حریم کعبه رفتم دیدم

                                            هستی در خانه علی در میزد

العن علی عدوِّک یا علی   بر جمال امیرالمومنین علی علیه السلام صلوات


 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در سه شنبه هفدهم مرداد 1385 ساعت 9:15 موضوع | لینک ثابت

1روز تا ولادت نور

احمد بن حنبل در مسند خود و حمیدی در کتاب الجمع بین الصحیحین در مسند علی بن ابیطالب علیه السلام در حدیث نهم از افراد مسلم و مولف کتاب الجمع بین الصحاح الستة در باب مناقب امیرالمومنین علی علیه السلام از صحیح ابو داود و صحیح بخاری روایت کرده اند که پیامبر به علی فرمود:

وَلا يُحِبُّكَ اِلّا مُومِنٌ وَ لا يُبْغِضُكَ اِلّا مُنافِقٌ(مسند احمدبن حنبل٬ج۶ص۲۹۲-صحیح مسلم ج۱ص۸۶)

جز مومن کسی ترا دوست نمی دارد و جز منافق کسی با تو دشمنی نمی کند.

 

پیامبر دوستی علی علیه السلام را نشانه ایمان و دشمنی او را علامت نفاق معرفی کرده است.

می فرماید:

 

اَيُّهاَالنّاسُ اوُصِيْكُمْ بِحُبِّ اَخِي وَ اِبْنُ عَمِّي عَلِيُّ بْنُ ابيطالب فَاِنَّهُ لا يُحِبُّهُ اِلّا يُبْغِضُهُ اِلّا مُنافِقٌ(ذخائر العقبی ص۹۱-خصائص نسائی ص۲۷)

مردم من شما را به مهر برادرم و پسر عمم علی بن ابیطالب سفارش می کنم زیرا کسی جز مومن او را دوست نمی دارد و کسی جز منافق او را دشمن نمی دارد.

 

بدین جهت خود علی علیه السلام سو گند یاد می کند:به خدائی که دانه را شکافت و انسان را آفرید٬این پیمان را پیامبر صلی الله علیه وآله با من بسته که جز مومن کسی مرا دوست ندارد و جز منافق کسی با من دشمنی نمیکند.

 

(ذخائرالعقبی ص۹۱)

 

شافعی ابن مغازلی در کتاب خود به چند طریق روایت کرده است که:

پیامبرصلی الله و علیه وآله به علی علیه السلام فرمود:

 لَوْ اَنْتَ يا عَلِيّ ما عُرِفَ الْمُومِنونَ بَعْدِي

یا علی اگر تو نبودی مومنان بعد از من شناخته نمی شدند.

 

                               لبیک خویش از دهان کبریا شنید

 

                         هر عاشقی که از دل و جان گفت یا علی

 

 الحمد لله الذي جعلنا من المتمسكين بولاية أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السلام

                      


 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385 ساعت 9:6 موضوع | لینک ثابت

2روز تا ولادت نور

از روایاتی که درباره فضائل علی علیه السلام است٬روایتی است که آن را احمد بن حنبل در مسند خود و ابن مغازلی شافعی در کتابش آورده اند و آن این که پیامبر فرمود:

يا عَلِيّ اِنَّ الله جَعَلَ فِيكَ مَثَلاًمِنْ عِيْسي عليه السلام اَبْغَضَتْهُ الْيَهوُدُ حَتّي بَهِتوُا اُمَّهُ وَ اَحَبَّتْهُ النَّصاري حَتّي اَنْزَلَوُهُ الْمَنْزِلَ الَّذيِ لَيْسَ لَهُ بِاَهْلٍ.

 

ای علی خداوند در تو شباهتی به عیسی بن مریم قرار داده یهود او را دشمن داشتند٬ حتی این که به مادرش بهتان زدند نصاری او را دوست داشتند و منزلتی برای او قائل شدند که اهل آن نبود.

 

فقیه شافعی معروف به ابن مغازلی و دیگر حافظان حدیث روایت کرده اند که جابربن عبدالله گفت:پس از فتح خیبر به دست امیرالمومنین علی علیه السلام پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله روی سخن به او نمود و فرمود:

 

يا عَلِيّ  لَوْلا ان تقول طائفة من امتي فيك ما قالت النصاري في عيسي بن مريم لقلت فيك مقالاً لا تمر بملاء من المسلمين الا اخذواالتراب من تحت رجليك و فضل طهورك،يستشفون بهما ولكن حسبك ان تكون مني(وانا منك ترثني و ارثك وانت مني)بمنزلة هارون من موسي غير انه لا نبي بعدي و انت تبري ذمتي و تستر عورتي و تقاتل علي سنتي و انت غداً في الآخرة اقرب الخلق مني و انت علي الحوض خليفتي.....

 

ای علی اگر نبود که گروهی از امتم درباره تو سخنان نصاری در حق عیسی بن مریم را گویند(یعنی او را فرزند خدا خواندند و شریک او دانستند.)امروز سخنی می گفتم که بر احدی از مسلمانان نمی گذشتی مگر این که خاک پایت را به تبرک برگیرند و با قطره های آب وضویت استشغاء جویند اما همین قدر می گویم که تو از من هستی و من از تو٬تو از من ارث بردی و من از تو٬نسبت تو به من همانند هارون به موسی است.تو ادا کننده و ادامه دهنده حقوق و پیمان رسالت من هستی و رازدار اسرار من می باشی و براساس سنت من با مخالفان می جنگی و در فردای قیامت نزدیکترین مردم به من هستی و بر سر حوض خلیفه و جانشین منی.

 

وَ اِنَّ شيعتك علي منابر من نور مبيضة و جوههم حولي اشفع لهم و يكونون في الجنة جيراني

 

بدون شک شیعیانت با چهره درخشان بر منبرهائی از نور در اطراف من گردآیند و من از آنها شفاعت می کنم و در بهشت همسایگان من خواهند بود.

 

وان حربك حربي و سلمك سلمي،و سريرتي(وعلانيتك علانيتي)وان ولدك ولدي،وانت تقضي ديني وانت ننجزوعدي.

 

جنگ با تو٬جنگ با من و صلح و سازش با تو صلح و سازش با من است کارهای پنهان و آشکار تو کارهای پنهان و آشکار من می باشد و فرزند تو فرزند من است٬ تو اداکننده دَین و تحقق بخشنده وعده های من خواهی بود.

 

                            هستم غلام قنبر و از عالمی سرم

          

                            شادم که خاک پای غلامان حیدرم 

                                 

 الحمد لله الذي جعلنا من المتمسكين بولاية أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السلام

 

                               وقتی به طواف کعبه رفتم دیدم

                  

                                   هستی در خانه علی در میزد 

      

                  منت خدای را که علی علیه السلام شد امام ما

                                                         


 

نوشته شده توسط غلام قنبر مولا علی علیه السلام در یکشنبه پانزدهم مرداد 1385 ساعت 9:33 موضوع | لینک ثابت