پس خواهشمندیم که موضع خود را اعلام کنید و اولا بگویید که کدام کتب را به صحت و اعتبار قبول داری و ثانیا ملاک شما برای رد و یا قبول یک روایت چیست؟؟؟ آیا صرف اینکه روایتی بر حق بودن شیعه را برساند کذب است و خلاف آن صحیح؟؟!! پس بگویید که ملاک شما چیست...؟

و از طرفی بنده نگفتم غدیر در بخاری آمده یا نیامده بلکه گفتم شما اگر بخاری را قبول دارید دوستمان کلب المهدی روایتی از ان اورده مبنی بر نارضایتی حضرت فاطمه(س) از ابوبکر وعمر... پس آن را چه میگویید؟!

بعد در مورد روایت عبدالله بن بریده: من گفته ام آوردن روایتی ناقص خلاف عقل سلیم است و نه روایتی غیر صحیح و ضعیف و در پاسخ قبلی گفته بودم که من هم قبول دارم که در کتب روایی روایت غیر صحیح وجود دارد حتی بدون هیچ توضیحی ولی بین روایت ناقص با ضعیف و غیر صحیح تفاوت بسیار است و من هنوز بر گفته خود هستم که آوردن روایت ناقص آن هم بدون توضیح خلاف عقل سلیم است ولی من نمیگویم ناقص است بلکه این شمایید که برای توجیه میخوارگی زاده هند جگرخوار میگویید این حدیث ناقص است!!!!

آیا ممکن است که یک محدث روایتی را با جملاتی پی در پی و کاملا مرتبط بیاورد در صورتی که جملاتی از میان آن روایت نیامده است که نیامدن آن اینچنین معنی را بر میگرداند؟؟!!

در ضمن من در مورد این حدیث چندین پاراگراف پاسخ داده بودم ولی شما به قسمتی اکتفا کردید و فقط به همان پرداختید پس من ناچارم بار دیگر دلایل خودم را بیاورم و از شما پاسخ هر مورد را جداگانه بخواهم و خواهش میکنم نگویید تکرار مکررات چرا که اگر شما پاسخ منطقی بتوانید بدهید دیگر کسی ان را تکرار نمیکند تا شما ما را متهم به تکرار مکررات کنید، البته باید بگویم که تکرار شگرد خود شماست چرا که در پاسخ «بلوچ» که احادیث اهل تسنن مبنی بر تحریف قرآن را آورده شما دوباره احادیث شیعه را تکرار کردید آن هم در حالی که «بلوچ» سخن امام(ره) مبنی بر ضعف این احادیث را بارها برای شما گفته است و چطور ما نمیتوانیم مستدلا احادیث ضعیف کتب روایی خودمان را رد کنیم ولی شما میتوانی بی دلیل روایاتتان را که باب میلتان نیست را مردود اعلام کنید!!!؟؟؟ پس دیگران را متهم به اشتباه خود نکنید!!!

حال در مورد همان روایت شرب خمر معاویه:

1-(در مورد جمله ای که شما ادعا میکنید قول معاویه است): در روایت در قبل و بعد از جمله مورد بحث در نقل قول هاي معاویه در کنار قال نام معاویه را آورده در حالیکه برای «قال» در این قسمت نامی از معاویه نیامده است و میبینیم که «قال» بدون نام قبل از آن اشاره به اقوال معاویه ندارد پس صاحب این جمله مسلما معاویه نیست، در مورد ارتباط جملات با یکدیگر هم میبینیم که معاویه شراب را تعارف کرده و قاعدتا باید بریده پاسخ دهد نه اینکه معاویه تعارف بزند و خود به خود جمله ای را شروع کند که کاملا بی ربط است (البته از مست سخن بی ربط دور از ذهن نیست!!) پس از ارتباط جملات هم میتوان فهمید که آن جمله مربوط به معاویه نیست

2- در مورد آن که از کجا معلوم این شراب مسکر است باید گفت لغاتی که معاني متعددی دارند را باید توسط قراین دیگر در جمله معنا کرد و در اینجا ما شراب داریم و در ادامه تحریم در زمان پیامبر(ص) پس قاعدتا این شراب مسکر است، به همین راحتی!!! زیرا مسلما آب در هیچ زمانی تحریم نشده است!!! ... بنا بر این در این که شراب مسکر بوده است و جمله مربوز به تحریم از معاویه نبوده است شکی نیست و شما هم اگر میخواهید اصرار کنید که این شراب آب بوده و آن جمله از معاویه خواهشمندم استدلال منطقی بیاورید و نه اینکه باز محذوفی جعل کنید و بر محذوف مجعولی استدلال!! که این مصداق نانوشته خواندنیست که خود بر کلب المهدی به این بهانه خرده میگیرید، و البته پاسخ ادعای نقص شما را قبلا داده ام و شما فقط میتوانید این روایت را ضعیف بخوانید(البته آن هم با استدلال) نه ناقص(آن هم چنین نقص فاحشی در بین جملات) فوقش نقص ابتدا و انتها پذیرفتنی باشد و نه نقص بين جملات مرتبط این نقص مورد ادعای شما به آن دلایل پذیرفته نیست.

3- در مورد کثیرالخطا بودن راوی هم باید گفت با این اعتبار هم نمیتوان محذوفی را جعل کرد زیرا اولا خطا میتواند در ذکر زمان . مكان باشد یا ذکر نام شخصی که از اهمیت کمی برخوردارست و ... نه اینکه خطا اینگونه باشد که جملاتی مرتبط به صورت پیاپی بیاورد و مثلا از یک پاراگراف به این زیادی و مهمی چشم پوشد آن هم بدون اینکه تکلبف پاسخ جمله قبلی را معلوم کند و از قایل همان جمله قبلی(البته به ادعای شما) جمله ای بی ارتباط(البته به ادعای شما) را نقل کند و این برداشت از کثیرالخطا را غیر از شما در جایی سراغ نداریم!!! و در ضمن این را هم اشاره کنم که کثیرالخطا بودن با کذاب بودن و دروغگویی کاملا متفاوت است و اگر زمان یا مکانی را هم در اثر خطا اشتباه ميکند عمدی نیست و سهویست.

***

و روايت ديگري كه مورد بحث بود روايتي بود كه در آن عمر گفته است: همه سنتهاي جاهليت در من از بين رفته است مگر اينكه براي من فرقي نميكند كه كسي را نكاح كنم يا ديگري مرا نكاح كند كه احمد به يكي از دوستان اعتراض و توهين نموده و گفته بود كه معني نكاح در اينجا ازدواج است و به معني مورد نظر آن عزيز(نزديكي كردن و رابطه جنسي داشتن) اعتراض داشتند و من دلايل خود را در تاييد معني مورد اعتراض بيان كرده بودم كه احمد پاسخ نداده بود و درخواست من از او براي پاسخ با توهين ايشان روبرو شد و ايشان مرا ارجاع به پاسخي در گذشته دادند كه اصلا موجود نبود و متن ذيل پاسخ من به ايشان بوده است(البته بنده از گفتن اين معاني شرم دارم ولي براي پاسخ به ادعاهاي پوچ احمد چاره اي جز بيان اين حقايق نيست):

در مورد اینکه گفته اید:(پاسخ شما به ادعای پوچتان قبلا داده شده و ادعای شما نشان از این امر دارد که اگر مطلبی باب میلتان باشد حتی از تغییر معنای کلمات نیز ابا نخواهید داشت و نکاح را لواط معنی خواهید کرد که نشان از انحراف بیش از حد شما دارد که برای کلمات معنی نیز اختراع می کنید .) باید بگویم شما در این مورد به کامنت من پاسخی نداده اید و فقط در جواب طراح اول سوال فقط به معنای نکاح استدلال و اشاره کرده اید، حال یا کامنت مرا ندیده اید و یا نخواستید پاسخ دهید(والله اعلم(

* اما با این دید که پاسخ مرا ندیده اید یک با ردیگر پاسخ میدهم:

در مورد لفظ نکاح و معنی آن که شما استدلال به آن کرده اید باید گفت که این کلمه معانی متعددی دارد که شما با یک مراجه به لغتنامه و توجه به ریشه این کلمه به راحتی میبینید که «نکح» علاوه بر زواج معانی دیگری از جمله جماع.همبستر شدن.نزدیکی و ... میدهد (معانی دیگری هم دارد که از آوردن آن شرم دارم) پس آن ترجمه که شما به آن اعتراض داشتید از نظر لغوی مشکلی ندارد و حتی با توجه به قراین بعدی میبینیم که آن معنی صحیح تر و معنی مورد ادعای شما مردود است که دلایل آن بدین شرح است:۱- از نظر معانی لغوی که گفته شد ۲- عمر در آن روایت گفته که این سنت از زمان جاهلیت است و این سنت جاهلی از آن زمان در من مانده است و سوال من اینست که آیا ازدواج از سنتهای جاهلیست که در عمر از آن زمان مانده یا از سنن النبی(ص) میباشد که مسلما از سنن رسول خدا(ص) است پس مسلما منظور از «نکح» ازدواج نیست۳- «نکح» در این روایت هم لازم آمده است و هم متعدی و در اینکه عمر میتواند کسی را به زنی بگیرد شکی نیست ولی با توجه به اینکه عمر ظاهرا مذکر بوده است بعید میدانم بشود مردی را به زنی گرفت!!!

پس با توجه به این دلایل معنی مورد ادعای شما مردود است مگر اینکه معنی جدیدی قلب شود یا محذوفی جعل!!! پس خواهشمندم بدون جعل و قلب مستدل و منطقی پاسخ دهید و پاسخ همه قسمتها را هم بدهید نه اینکه فقط به یک قسمت ، هم تمامی قسمتهای این مطلب را و هم تمامی قسمتهای شرب خمر معاویه را!!!

در آخر در مورد دو گفته دیگر شما پاسخی را تقدیم میکنم که دروغها و ادعاهای شما را رسوا مینماید:

و به همه دوستان شیعه هم میگویم که با توجه به این گفته(که از دستتان در رفته!!) و اینکه شما از سه خلیفه دیگر تمجید و دفاع میکنید ولی تا به حال از علی(ع) چیزی نگفته اید مگر برای توجیه سه خلیفه به نا حق ، فریب ادعاهای شما را نخورند که شما سنی و مخالف و معاند امیرالمومنین(ع) میباشید!

2-این که هر از گاهی در پاسخ هایتان میگویید:«تمام پیامهای شما پاسخ داده شده است که اگر آنها را نخوانده اید می توانید به بخش آرشیو مراجعه کنید» در واقع نوعی فرار از پاسخ دهی و مغالطه است که با این ترفند اینگونه تظاهر میکنی که قبلا پاسخ داده اید که در موارد بسیاری بنده حتی با مراجعه به آرشیو پاسخی ندیده ام مثل روایت سنت جاهلیت در عمر و از طرفی هم این خود تکرار مکررات است که شما دیگران را به آن متهم میکنی و از این پس خواهشمندم که قسمت به قسمت پاسخ دهید و به جای ارجاع به آرشیو مطلب را در پاسخ بیاورید شما كه در کپی کردن مهارت و تجربه بسیار دارید!!!

***

پاسخ :

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العلمین

دوست عزیز ، وقتی در سلسله راویان آن حدیث درباره معاویه رضی الله تعالی عنه شخصی کثیرالخطا وجود دارد احتمال چنین خطاهایی نیز در حدیث چندان عجیب نیست . علی الخصوص که کاملا مشخص است در یک مجلس سخنان بین چند نفر به چند جمله کوتاه ختم نمی شود و مقصود راوی بیان همان عبارتی بوده که معاویه رضی الله تعالی عنه گفته که از زمان حرمت مسکر به بعد هرگز از آن ننوشیده است و مسلما با خود چنین نیندیشیده که عده ای چون شما بخواهند تفسیر به رأی فرمایند تا تأویل غلط خود را از حدیث داشته باشند .

این حدیث از مناکیر است و مسلما کثیر الخطا بودن راوی خود در این زمینه نقش دارد . با این حال این حدیث که فقط در مسند امام احمد آمده از نظر او قابل اعتماد نیست زیرا او به همه احادیث عبدالله از پدرش اعتماد ندارد و آنها را صحیح نمی داند .

اگر معاویه رضی الله تعالی عنه از خوردن مسکر در جمع هیچ ابایی نداشته پس چرا باید فقط یک نفر آن هم در حدیثی که راوی آن یک شخص کثیرالخطا است آن را نقل کند ؟ به همین دلیل این حدیث منکر قابل استناد و استدلال نمی باشد .

اگر کسی نداند، من می دانم که افرادی چون شما شرم را به گوشه ای نهاده و کاملا بی شرمانه صحبت می کنید پس چرا در بیان معنای فعل « نکح » شرم را بهانه می کنید ؟ همانطور که گفتم « نکاح » هرگز به معنای لواط نیست مگر در قاموس افراد بی شرمی چون شما . منظور عمر فاروق علیه السلام نیز طرف نکاح و انکاح است نه آنچه شما در مغزتان پرورانده اید .